TRAVELBOOK NOW!

Thursday, September 30, 2010

September 30...it's my brithday...

Oh well, it is indeed my special day now.

And I am turning 39 years old this day .

Biruin mo nakakatatlumpu at siyam na taon na pala akong nabubuhay sa daigdig na ito huh!

Eh hindi ba naman nagsisisi ang tadhana at may isang Edgar Portalan na binuhay siya sa loob ng 39 na taon pa huh????

Kung puwede nga lang nuong iniiri ako ni mama eh ay nagpatiwakal na ako sa pamamagitan ng pag-ipit sa akin ng aking inunan o umbilical cord ko he he he he .

Sana pumulupot na lang ang pusod ko sa aking leeg para right there and then ay natigok na ako ha ha ha ha.

Oh well , in all honesty , hindi ko naman pinagsisisihanan ang pagbalandra ko sa magulong mundong ito.

In fact , I am very appreciative pa nga dahil kahit papaano ay nakita ko ang kagandahan ng sangkalupaan.

Sa tutoo lang ay marami akong dapat ipagpasalamat on this day.

First and foremost siyempre is kay God , na hindi nang-iwan at nagpabaya , the One who gives me strength and hope to continue living despite all the odds and pains.

Maraming mistakes. Many failures. Several trials . Lots of sufferings.

But then madami din namang lessons na natututunan dahil dito.

Life is a big school.

Marami kang natutunan habang lumalaon ka sa buhay mo.

At habang tumatagal ka sa takbuhin , maraming nababago sa iyo , na nuong una ay hindi mo aakalaing mababago.

I don't really have plans in life.

Minsan mahirap magplano lalo na kung hindi mo naman matutupad.

Basta ako , come what may lang.

Kung anong dumating , yun na siguro!

Sabi nga, live for today.

Ganun ako eh.

I do not worry about tomorrow.

Let tomorrow be worried about itself , ikanga nila.

There is enough problems this day that worrying about tomorrow is not essential debah?

Ahhh , 39 years.

That's long enough huh.

I don't' intend to last long on this Earth.

Gusto ko bata pa lang ay matigok na ako.

Mas masarap sa piling ni Lord sa Heaven ( sana dun nga ako mapunta he he he )

Wala na duong pag-iyak at pagluha.

Sabi nila , life begins at forty.

One year na lang ay forty na ako.

Though I don't have plans , but I do have a dream.

Dreams are free .

My dream is that before I turned forty , ay matupad na ang mga pangarap ko sa buhay.

Simple lang naman, magarang mansion , sandamukal na kotse, malawak na lupain, makapangibang bansa , makarating sa buwan , makarating sa langit ( seventh heaven o cloud 9?) at makarating din sa Impyerno o debah ha ha ha ha.

At least I have visited both sides he he he he.

Oyy tour lang sa Impyerno ha , ayokong magtagal dun ha ha ha ha ha.

Overnight lang puwede na he he he he.

No , in all seriousness , I just wanna be simple.

Ayokong magmayabang sa mga bagay na alam kong hindi ko naman mararating o mahihita.

I am happy the way I am.

With a caring and loving God , a loving family ( even though I'm not that loving ) , supportive friends and relatives , and thousands of supporters ( oh ha ) , I know I will reached my one finest day someday soon.

Kung kelan , ma at pa.

Darating din ang " This Is The Moment " ko , sabi nga ni Erik Santos.

Bahala na si God at si Kapalaran!

Happy Birthday Me.

Oh work naman kahit birthday he he he he.

Wala nang handa. Pambata lang daw yan.

Prayer na lang .

And a case of Red Horse.

Joke joke joke he he he.

Godspeed.

God bless me.

Happy 39th Birthday to myself.

No comments:

Post a Comment